First take is vergelijkbaar met Tiny Desk Concerts, behalve dan dat de performance in een opname (first take) wordt gedaan. De video die ik hier bespreek was de eerste die ik op een avond aanklikte.
Wat start is een inleiding van de charmante Masayuki Suzuki, de man in het midden. Hij wordt de king of lovesongs genoemd. De kleding wordt even uitgelegd en dan vooral waarom hij de enige met een jasje is. Hij stelt de andere heren voor, die zijn vrienden van de basisschool zijn. De totale band Rats & Star is nog groter en krijg je soms in shots te zien. Hier staan geen mannen op leeftijd en dat wordt duidelijk omdat de uitvoering van het nummer nog sterker lijkt dan wanneer het uitkwam in de jaren tachtig. Ik was zwaar onder de indruk!
Megumi no hito betekent letterlijk brandweerman/vrouw maar was in de jaren tachtig taalgebruik voor een vrouw met veel rokerige make-up. Ik denk dan aan smokey-eyes. In het nummer is deze megumi no hito de vrouw van de zomer. Er wordt mythisch over haar gesproken op het strand en verovert harten alleen al door de blikken die ze werpt. Maar in plaats van oppervlakkig of makkelijk, vinden de mannen haar alleen maar mooier. Ik beeld me in hoe het er toen moet hebben uitgezien. Stranden gevuld met felle, hoog uitgesneden kleding en getoupeerd haar. Het zijn de verhalen van mijn vader en ooms die de rest inkleuren.
Masayuki Suzuki spreekt me aan. Ik lijk er niet op in genoeg manieren. Met het gehele genre van lovesongs had ik niets. Behalve dan het gevoel van invloed op de omgeving. Wat bedoel ik dan? Voorbeeld: ondanks mijn kleine afmeting en gebrek aan volume, kan ik me goed de olifant in de porseleinkast voelen. Klinkt destructief. Is het niet. Het gaat om het gevoel dat je een stap zet en heel wat teweeg kan brengen. Met een enkele opmerking de toon bepalen. Dat gebeurt niet altijd intentioneel, ik ben immers een olifant, daar doe ik niks aan. Helaas vertaalt het niet altijd lekker naar de buitenwereld. Ik ben geen doo-wop dandy met een zonnebril. Het feit dat ik een vrouw ben met een redelijk vrouwelijk voorkomen maakt het voor veel mensen onmogelijk om me met het charisma van een man als Suzuki te vergelijken. De ogen van megumi no hito staan mij natuurlijker en is de afgelopen tijd een inspiratiebron geweest als ik ’s ochtends voor de spiegel stond. Toch voel ik in mijn innerlijk leven geen verschil en staar ik op meeste dagen terug naar de olifant in de spiegel.