De sekimori-ishi. Hieronder leen ik de uitleg van Mori haar blog. Om hierna uit te leggen waarom dit geniaal is.
“WHAT IS “SEKIMORI-ISHI” (関守石)? -森のひとやすみ
It is placed on the branch road of the tea garden and means ‘Please refrain from entering here.’
SEKIMORI（関守）＝ “barrier keeper”
ISHI（石)＝ “stone”
It is also called TOMEISHI (止石)
TOME(止）＝ “stop”
ISHI（石）＝ “stone”
Exactly nature traffic sign.“
Er staan nog maar een paar posts op haar site, maar ik hoop dat ze eraan toevoegd.
De volgende woorden zijn weer de mijne:
Ja, de steen ligt inderdaad mooi in de natuur.
Nee, niet iedere gaijin (toerist) gaat snappen wat dit betekent. In mijn ervaringen in Japan spreken Japanners inderdaad geen Engels tenzij ze moeten. Maar aangeven wat de regels zijn is de zuivere uitzondering. Geen verlegenheid te bespeuren.
Zo ben ik ooit als zwangere aangesproken in het Japans omdat ik in de bus op een stoel zat die bedoelt was voor zwangere vrouwen. Mijn buik zal niet dik genoeg hebben geleken. Ik verstond deze man niet. Maar ik stel me voor dat, als ik mijn zwangere buik even goed had laten zien, deze man eindeloos door de grond zou willen zakken.
Terug naar de steen.
Hij doet me denken aan de steen uit Spirited Away (2001) van Studio Ghibli. In de film komt het gezin een steen met een gezicht tegen. Het passeren ervan brengt ze in een andere wereld, net zoals de ‘barrier keeper’. Het laat me afvragen of deze steen niet alleen iets tegenhoudt, maar een andere wereld aanwijst.
Zo wordt er veel rekening gehouden met de geesten in Japanse tuinen. Rode bruggen zijn vaak niet voor mensen, maar uitsluitend voor geesten. Als je de film kent, kun je hier nu weer een scene ophalen.
We kijken over de steen naar een plek die niet voor ons is. Is het vreemd dat ik het verfrissend vind dat er een tuin is die niet voor mensen is bedoelt?!
Het draait even niet om ons.