In de eerste jaren van mijn studie filosofie ontdekte ik Obsidian als app voor aantekeningen. Ik was bekend met Evernote en Zettelkasten, maar zocht iets dat perfect bij mijn vorm van denken paste (los van analoog schrijven). Zo kwam ik uit bij Obsidian en dat ik mijn nummer een aanrader voor iedereen die informatie wil bewaren, archiveren en relateren om later werk mee te kunnen maken.
Het programma werkt met een grid, vergelijkbaar met een neuraal netwerk:
De bolletjes stellen de onderwerpen voor, de lijnen zijn de relaties. De kleur bevat het type informatie en is in te stellen zoals je wilt. Des te groter de bol, des te meer relaties. Hiernaast zweven ook nog losse bollen, die zijn nog niet gerelateerd en als ze grijs zijn, dan staat er nog geen tekst in en is het simpelweg een placeholder om op een later moment verder in te vullen.
De kracht van Obsidian zit in de inhoud. Door de aantekeningen uit mijn lessen te noteren en uit te breiden met mijn gedachten op het onderwerp, kan ik op een later moment opnieuw een verdiepingsslag opvissen om mijn essay of argumentatie mee te verrijken. Zo verbaas ik mezelf weleens doordat ik begrippen en filosofen in mijn archief heb zitten, waarvan ik niet meer wist dat ik ze bestudeerd had.
Omdat ik iedere keer een beetje informatie toevoeg en uitbouw, is mijn Obsidian telkens een beetje beter en vollediger. Dit is zo mijn filosofisch erfgoed geworden.
Misschien interessant: Er is een telefoon versie waarmee je onderweg aantekeningen kunt toevoegen. Dan zijn je aantekeningen realtime gelijk op al je devices. Deze optie is niet gratis, maar mijn man gebruikt hem wel en is er blij mee.
Voor meer informatie over Obsidian raad ik aan om een van de vele video’s te kijken op Youtube. Hier leggen PhD studenten uit hoe ze hun studies overleven door het gebruik van de app.
Of ga zelf aan de slag via: Obsidian – Sharpen your thinking
(Niemand leest dit blog, dit is geen affiliate link)