Momenteel loop ik als Toegepast Filosoof stage bij het Suïcide Preventie Centrum. Hier bieden we ondersteuning aan iedereen die met suïcidaliteit te maken krijgt. Dus ook naasten, nabestaanden en werkenden.
Hierbij is het belangrijk om te kijken in termen van herstel in plaats van genezing. Want je kunt spreken van herstel. Genezing is alsof je weer de versie kunt worden die je was, en dat kan niet. Dit betekent dat er een permanent proces gaande is en dat komt dicht in de buurt bij de opvatting van het leven als keten van gebeurtenissen.
Verwijzing 1 (Vereeuwigd.nu)
Mijn stagedocent wees me op Vereeuwigd.nu. Het is een prachtige website waarop mensen met ongeneeslijke ziekten hun verhaal en wijsheid delen. Natuurlijk heb ik gezocht op suïcide en zelfdoding als zoekwoorden. Met twee resultaten. Hier viel me op dat de diagnose een vast onderdeel is van de verhalen. In beide gevallen was suïcidaliteit geen enige diagnose. Mogelijk had ik dat wel verwacht. Daarnaast vond ik de verhalen kort in vergelijking tot de langere levensverhalen die ik eerder voor dezelfde stage las. Deze levensverhalen verdienen nog een apart artikel.
Verwijzing 2 (Walk into the Light)
Een verzameling persoonlijke verhalen specifiek op het thema van suïcide vind je op Walk into the Light. De naam staat voor de wandelingen die de stichting ieder jaar in de week van de suïcide preventie organiseert. In 2025 is dit 8 tot en met 14 september op verschillende locaties in Nederland. De start is in het donker van de vroege ochtend en zo loop je gezamenlijk het morgenlicht tegemoet. Kijk voor de wandeling in jouw regio op: Locaties – Walk into the Light.
Levensverhalen
Net beloofde ik hier nog eens een apart artikel voor te schrijven. Dat ga ik alvast klaarzetten als placeholder.
Travelers Notebook
Sinds mijn studie Toegepaste Filosofie begon, ben ik de trotse eigenaar van een cognac bruin Travelers Notebook. Het concept is simpel en elegant in eenvoud. Travelers Notebooks komen in twee maten. Je koopt de leren hoes en vervolgens vul je die aan met de inserts die bij je gebruik passen. Gelinieerd, blanco, dot grid, raster, wit, crème, kraft en gekleurd papier. Stickerpapier, kraft, textiel en plastic hoezen voor pasjes, pennen, accessoires. Voor vulpengebruikers zitten er ook mooie papiersoorten tussen.
Als je insert vol is, verwissel je hem voor een nieuwe en zo gaat dit boekje een leven lang mee. Voor alle volle inserts heb ik een aparte binder (ook van TN) om ze in te archiveren. Het patina dat op de leren buitenkant ontstaat, is een bewijs van het geleefde leven.
Helaas! Niet vegan
Tijdens mijn studie las ik meer over veganisme als lifestyle waar leer natuurlijk niet bij hoort. Ik besluit om wat ik heb op respectvolle manier te gebruiken. Misschien met nog wel meer respect nu. Omdat ik weggooien zonde vind. Mottainai, zoals ze in het Japans zeggen.
Blog
Sinds dat ik TN op Instagram volg, lees ik met veel verwondering het blog. Dit inspireerde me ook om mijn eigen blog vanuit de persoon te schrijven, in plaats van gepolijste teksten. Hieronder plak ik de link.
Het is de schrijfstijl van Traveler’s Diaries die me aanspreekt. Het voelt alsof ik een dagboek lees en word uitgenodigd om in het hoofd van de schrijver te kijken. Dat terwijl we een halve wereld van elkaar verwijderd zijn in locatie.
Link: トラベラーズ店長の日記 TRAVELER’S DIARIES
Stempels
Als je naar authorized sellers gaat met een fysieke winkel, dan kun je daar een stempel halen. Alle winkels met stempel staan vermeld op de site. Zo heb ik onlangs in Berlijn voor het eerst het boekje laten stempelen.
Cultstatus
Ik ben gelukkig niet de enige die deze boekjes heeft ontdekt. Zo zijn er veel video’s op Youtube van mensen die hun gebruik delen inclusief de tas en schrijfwaar die ze erbij gebruiken. Ook de liefde voor koffietentjes blijken we te delen!
To be continued
Op een later moment wil ik delen hoe de mijne eruit zien met foto’s erbij. Ja, meervoud. Ondanks dat ze niet goedkoop zijn, heb ik er inmiddels drie.